ΜΑΧΑΙΡΙ ΚΑΙ ΣΦΥΡΙ

Το παρακάτω ποίημα το στέλνει ένας αναγνώστης, να το δημοσιεύσουμε, με την προϋπόθεση ότι δεν θα το »χτενίσουμε» και ούτε θα βάλουμε »τελίτσες». Αυτό κάνουμε.

 Σε σκοτεινό καιρό, μ’ ένα πρωθυπουργό,
που το’ κανε μπουρδέλο κι εμπαίζει το λαό,
και πίσω του σκυφτοί, χαμένοι υπουργοί,
και βουλευτές σαν πρόβατα που πάνε σε σφαγή.
 
Θα κάνω ότι μπορώ, να διώξω το κακό.
Θα κόψω, δεν θα λύσω, το γόρδιο δεσμό.
Αρνούμαι την φυγή, κι ας μπω σε φυλακή,
πηδώντας τον δοσίλογο και ψεύτη τιμητή.
 
Σαν βόθρος το σχολειό. Πνιγμένο σε μπετό,
Που η μυρωδιά δεν φεύγει, και κάνεις εμετό.
Και γύρω οι ποντικοί, πρησμένοι απ’ το λαρδί,
με την ουρά στα σκέλια, να γίνονται λαγοί.
 
Μωρία, σιχασιά, τα σκέλια ανοιχτά,
με την τιμή στα όργανα τα προγεννητικά.
Πρωτού να συλληφθεί, βγαλμένο στο σφυρί,
 μας λέει,
σαν δεν ντρέπεσθαι, το κάθε μας παιδί.
 
Οι συνδικαλιστές, εταίρες εκλεκτές,
πηδήχθηκαν πουλώντας, το κεκτημένο χθες.
Σαν Κρόνος η Ελλάς, και μόνος της βραχνάς,
Να τρώει τα παιδιά της, με συνεργούς, εμάς !
 
Λερή η κληρονομιά. Ταφόπλακα βαριά.
Να βολευτούμε αντάμα σ’ ένα καρσιλαμά.
Κι απ’ τον πολύ χορό, σπάσαμε το πλατώ,
και τον κακό μας τον καιρό, τον κάναμε αρχηγό.
 
Αχ φίλε μου και και φίλτατε συνάνθρωπε καλέ.
Ξύπνα, σε λένε, ζήτουλα και τρύπιο τενεκέ.
Οπλίσου την οργή. Μαχαίρι και σφυρί,
να ξεβρωμίσει απ’ τους φελλούς, ετούτη η δόλια γη.

Ο εξ ευωνύμων απολεσθείς

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: